مدل بهینه اقتصادی کشت برای کاهش اثرات آلودگی های زیست محیطی در استان مازندران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 استادیار اقتصاد کشاورزی ، موسسه پژوهش های برنامه ریزی اقتصاد کشاورزی و توسعه روستائی، تهران، ایران

چکیده

هدف این مقاله بررسی جایگاه دانه­های روغنی کلزا و سویا در الگوی بهینه کشت استان مازندران در دو حالت بازاری و اجتماعی می‌باشد. بدین منظور، از مدل برنامه­ریزی خطی کالیبره برای کاهش آلودگی‌های زیست محیطی بر اساس داده‌های سال زراعی 97 – 1396 استفاده شده است. نتایج مدل بازاری نشان داد استفاده از آب و ماشین­آلات و سرمایه برای تولید محصولات استان و به ویژه،      دانه­های روغنی بیش از نیاز می­باشد و می­توان همین مقادیر تولید را با استفاده از مقادیر کم‌تری از این نهاده­ها به دست آورد. همچنین با توجه به محدودیت­های موجود و منابع در دسترس، برای دست­یابی به الگوی بهینه باید کشت سویا را 45 درصد کاهش و کشت کلزا را 18 درصد افزایش داد. نتایج مدل اجتماعی نشان داد تولید دانه­های روغنی در استان تنها با حمایت‌های دولت از بخش کشاورزی     امکان پذیر خواهد بود. بر اساس نتایج پیشنهاد می‏شود که به جای تمرکز حمایت­ها در زمینه یارانه کود و سموم شیمیایی، در زمینه های دیگری از قبیل ارتقاء دانش فنی، بیمه، انبارداری، حمل و نقل، ایجاد بورس کالا، استاندارد سازی، صادرات، بسته بندی و درجه بندی نیز این حمایت­ها صورت گیرد.

کلیدواژه‌ها